
Annie
Morrison (Anna Gormal) an aodach munitions
|
Bha sinn a’ fuireach co dhiù anns an taigh a
bha seo ‘s bha sinn a mothachadh a h-uile seachdain gu robh uamhasach beag
againn dha ar pàigheadh seachdainneach. Bha sinn a’ toirt a steach ar biadh
fhèin. Preas againn leis - agus a dèanamh ar biadh a h-uile latha.
Bhiodh
sinn ag obair air an t-Sabaid uaireannan, gu h-àraidh a “night-shift”.
Mhothaich sinn co dhiù gu robh an “bill” againn a h-uile seachdain tòrr na
bu daor na bha sinn ag iarraidh. Nach robh coir aige bhith cho daor ‘s bha
rudan air nach robh sinn ag òrdachadh as a bhùth ann. Agus thàinig ormsa
bruidhinn ris a bhoireannach – cha bhruidhneadh an t-eile idir ach na bha i
dèanamh a ghàireachdainn. Ach thàinig ormsa leis man a bha sinn air ar
sàrachadh ‘s mo phiuthar shìos pìos a rathad faighinn “treatment” tòrr na
b’fheàrr na bha sinn, agus ‘s e boireannach Gàidhealach aig an robh sinn a’
fuireach cuideachd. Thuirt mi rithe gun deidhinn fhèin sìos a phàigheadh a
“bhill” an Disathairne ud agus cha do chord e rithe. ‘S thuirt mi ri fear
na bùth nach robh sinne idir ag “usaigeadh” na bh’air a phàipear a bha seo
de “ghrocery”. Well, cha robh aige san air ach an “grocery” thoirt seachad.
|
Dh’fhàg sinne an taigh an uairsin agus chaidh mise dh’fhuireach còmhla ri mo
phiuthar a bha shìos bideag a rathad.
Bhiodh cearc a’ tighinn bhon taigh an dràsta ‘s
a rithist. Fhuair a nighean a bha còmhla rium an uair a bha sinn anns an
taigh ud – an tè a bhiodh a’ goid oirnn – fhuair i tunnag. Agus thuirt i
rinn gu robh “guest” a gu bhith aice fhèin gu diathad agus gu ròsdadh i
fhèin an tunnag dhuinn. Aig tìde Xmas a bh’ann co dhiù ‘s thàinig i steach
a gàireachdainn – laughing bags – le dà thruinnsear thugainn le sgiath air
gach truinnsear. Sheall an dithis againn ri chèile ‘s cha chanadh an t-eile
càil. Toisich i lachannaich ‘s bha sinn “disgusted”. Sud na fhuair sinn
dhan tunnag - tunnag mhòr a chur a màthair thuice. Ach ‘s ann a bha sinne
leis a bheagan a bh’ againn ri chuir dhachaidh. ‘S an uair a bha mise ‘s mo
phiuthar anns an aon “lodgings” bha parsail a’ dol dhachaidh a h-uile
seachdain bhon darna tè agus an t-eile not. Sin man a bha sinn a’ dèanamh,
seachain mu seach. Na dachaighean cho feumach air a not.
Bha sinn a’ cur a h-uile seòrsa rud dhachaigh
nuair a fhuair sinn pàigheadh an ammunition. Bha am pàigheadh a’ dol an
àirde a h-uile car. Thug sinn ceithir bliadhna mar sin ach fhuair sinne
“shift” a Chardonald dhan a factaraidh. Ach chan ann chun an “inspection
dept” a dh’iarr sinn a sin ann ach chun a factaraidh. ‘S chaidh mise an
uairsin a chur gu “machine” sheilichean mòra, mòra. Bha sinn glè dhòigheil
ann a sin agus ‘se “Bays” a chanadh iad ri “foremen” na “machines”. Bha
sinn faisg air na “lodgings” agus ‘s ann as a sin a dh’fhàg sinn. Nuair a
sguir an cogadh bithidh cuimhn’ agam air gu bràth.
Thàinig mise dhachaigh greiseag an dèidh sin.
A latha sguir an cogadh chaidh sinn suas am baile ‘s bha iad bhon a h-uile
àite an sin – am baile cur thairis. Ag èigheachd ‘s a sgreuchail ‘s a’ gal
‘s a’ rànail. Ach ‘se bha nighean eile ag ràdh ach “Càit a nis a faigh sin
obair?” Ach bha aon nighean còmhla rinn anns a factaraidh ‘s bha i air a
triùir bhràithrean a chall ‘s cha tig dì-chuimhne agam air cho duilich ‘s a
bha mi air a son. Bha i dìreach ann a “hysterics” a’ rànail. An dèidh a
triùir bhràithrean a chall ‘s an cogadh air sguir.
|
Thàinig mise dhachaigh an uairsin agus bha mi
aig an taigh airson mìos no dha agus thill mi air ais - ‘s ann air
mhuinntireas a chaidh mi. Chaidh mi a rithist a steach na mo chòcaire ann
am Pollockshields. Bha mi trì bliadhna anns an taigh sin. Cha robh mi na
bu lugha na trì bliadhna ann an gin a thaigh ach a fear a chaidh mi ann an
toiseach. ‘Se taigh math a bha mi ann an Pollockshields. Bha ‘n taigh
dùint’ fad a’ chogaidh agus a’ chlann-nighean a’ dèanamh “voluntary service”
anns a’ chogadh – nursaigeadh ann an ospadail ‘s rudan dhan t-seòrsa sin.
Bha ceathrar nighean ann agus an aon mhac a bh’ aca chaidh a mharbhadh anns
na Dardanelles. Agus bha ‘n athair an dèidh bàsachadh roimh ‘n sin. ‘S ann
air fosgladh an taigh - ‘s ann a chaidh mise ann.
Bhiodh feadhainn a’ tighinn a chèilidh air an
oidhche nach biodh sinn a’ dol a mach cuairt agus a cèilidh air càch a
chèile. Bha sinn dòigheil gu leòr le ar staid an uairsin airson greis. Bha
am pàigheadh na b’fheàrr agus bha ‘n obair a còrdadh rinn glè mhath ach bha
obair gu leòr oirnn cuideachd. Cha robh anns an taigh ach dithis – mi fhèin
‘s nighean à Dumfries. Leadaidh dha-rìreabh a bh’ innte – Mrs Macleod. |
Obair
munitions |
Dh’fhàg mi sin agus chaidh mi gu Winton Drive
gu boireannach eile, Mrs Graham. Mi-fhèin agus t-eile. Cha robh barrachd
air dithis as an taigh ann an àit anns an robh mi an Glaschu gus an deach mi
Lunnainn. Nuair a dh’fhalbh mi a Winton Drive dh’fhalbh an nighean eile dh’
Ameireagaidh. Chaidh ise Chanada ‘s chaidh mise Lunnainn. Agus bha “ladies
life” agam ann a Lunnainn an taca ris an obair a bh’ oirnn a slèibhigeadh
ann an Glaschu – agus a dhà uiread a phàigheadh. Cha robh “washing” ‘s cha
robh càil ri dhèanamh ann a sin. Ach an Glaschu bha ‘n còcaire dèanamh a
nigheadaireachd ‘s an iarnaigeadh – bhiodh uaireannan uair ‘s a’ mhadainn
mas biodh tu deiseal, na bha sin de dh’ aodach. Cho sgìth air ar casan.
Cha robh càil dhan a sin ann a Lunnainn – chan fhaodadh aodach a dhol a mach
ann a sin idir. Bha basgaid mhòr “square” a’ falbh a h-uile Diluain le
aodach na searbhantan ‘s le aodach an taigh gu lèir agus a’ tighinn a
rithist Disathairne – cha robh fiù na stocainnean ‘s na dustairean ‘s a h-uile
càil nach robh dol dhan a “laundry”. Ach cha robh sinne idir cur ar
stocainnean ann an dèidh sin. Bha sinne nan tiormachadh air a “bhoiler”.
Bha “life” mhath aig na searbhantan ann a sin.
Chaidh mi gu “actor” Leslie Faber agus bha e an
dèidh a thighinn as a’ chogadh. Bha mi ann an taigh eile ‘s bha naoinear
againn ann agus ‘s e American Jews a bh’annta. Taigh nach robh ann a
Hampstead a leithid – bhiodh na “workmen” a bhiodh a’ tighinn ann a’ dèanamh
càil ris na h-uinneagan ag ràdh nach robh leithid ann a Hampstead. Aig
Leslie Faber ‘s a bhean ‘s e taigh beag a bh’ann.
‘S e
Agnes Mhurchaidh Ghuinne a fhuair an àite dhomh agus dh’fhònaig am
boireannach Mrs Graham a dh’iarraidh mo “reference”. ‘S e “actress” a
bh’ann am bean Leslie Faber ach ‘s e an darna bean aige bh’ann. Agus bha ‘n
dithis chloinne aige dall. Bha balach ‘s nighean aige bho ‘n chiad bean ‘s
bha iad dall. ‘S phòs e an “actress” òg seo. Bha i anns a “theatre” of
course. Bha ‘valet’ aige san agus bha e anns a “theatre” còmhla ris anns an
“dressing-room”. ‘S ann a rinn mise sgonaichean dhaibh latha agus as dèidh
sin dh’fheumainn sgonaichean (scotch scones) a dhèanamh dhaibh a h-uile
latha cha mhòr a bheireadh e leis - “They so enjoyed the Scotch cooking”.
Thàinig mi dhachaidh air “holiday” bho Leslie
Faber ann a September agus thàinig tè a bha dol a ghabhail an àite gus an
tillinn a steach gu “interview” airson a mhìos a bha mise gu bhith air falbh
agus bha ‘n creutair cho “dressed” ‘s bha i na bu choltaiche ri “mistress”
na ri searbhant. Agus bha i ag innse dhuinn gu robh i feitheamh ro dol a’
Chanada, ach bha i ‘g innse duan bhreug. Bha i “dressed” ann a “furs” agus
nuair a thill mise air ais ‘s ann a bha ‘n creutair sin ‘s bha fear air a
bhith tighinn a steach a shealltainn oir agus ‘sann a bha i an dèidh a bhith
“blackmailing” an duine bha seo ann an oifis. Bha na poilis a cuir stad air
a nighean eile bha ‘g obair còmhla rithe ‘s dha “molesteadh” - Olive a
bh’air an nighean eile – Chaidh Olive as a ciall airson sin agus report
Leslie Faber e agus co dhiù fhuair i “sack”.
Thill mis air ais ‘s dh’fhàg mi e. Sin nuair a
chaidh mi Hampstead. Sherman a bh’ orra. Agus an dèidh sin thàinig mi
dhachaigh a phòsadh ann an 1926. |